Brak biało-czerwonych w tej rywalizacji sprawił, że trybuny stadionu Smoczyka świeciły pustkami.

Faworytem barażu zdecydowanie była reprezentacja Australii i to właśnie żużlowcy z drugiej półkuli, mając po pierwszej serii startów 13 punktów nadawli ton temu turniejowi.

Jeszcze ciekawiej było po dzieięciu rozegranych wyścigach, bo po pierwsze żużlowcy z kraju kangurów odjechali rywalom na 24 punkty, a pozostali walczący o awans mieli na swoich kontach równo po 12 punktów.

Pierwszego turniejowego jokera rzucili do boju Anglicy w 11 biegu. Richardson udźwignął ciężar i dowióz do mety szóstkę. Walki na torze nie brakowało. Zacięte pojedynki toczyły się zarówno o zwycięstwo biegowe jak i o pozostałe miejsca. Przecież w tego typu rozgrywkach, w końcowym rozrachunku liczy się każdy zdobyty punkt.

Kolejny joker, tym razem w ekipie Duńczyków pojawił się w 16 gonitwie i też dał przysłowiowego maksa.

Zaskakujące wydarzenia miały miejsce po 22 biegu, kiedy to okazało się, że zawodnicy do niego ruszyli z niewłaściwych pól startowych. Po sporym zamieszaniu, bo przecież węgierski sędzia Istvan Darago dał wszystkim zawodnikom minąć linię mety bieg powtórzono.

Baraż trzymał w napięciu praktycznie do końca, bo bój toczył się o drugie premiowne awansem do finału miejsce. Trzeba przyznać, że stalowe nerwy ma trener szwedzkiej reprezentacji, który z jokera korzysta dopiero w 23 starciu. Tu na wysokości zadania staje Andreas Jonsson i właśnie dzięki temu Szwedzi zbliżyli się do finału. Bieg później w wyściugu dla Australii o przysłowiową pietruszkę upada Adam Shields.

Ostatecznie baraż wygrywa Australia 51 pkt., drugie miejsce premiowane awansem zajmuje Szwecja 39, z walki w tegorocznym Drużynowym Pucharze Świata odpada Wielka Brytania 35 pkt. i obrońcy złotego medalu z ubiegłego roku Duńczycy, którzy w barażu zdobyli 34 pkt.