Panie prezesie, czy powinniśmy się bać w Lesznie Nickiego Pedersena?

Muszę panu powiedzieć, że w momencie gdy go kontraktowałem do swojego klubu, wszyscy mnie straszyli, że Nicki jest apodyktycznym indywidualistą, że się nie utożsamia z klubem. Tak mnie nastawili. Jestem jednak wieloletnim prezesem w biznesie i nie wystraszyłem się tej opinii, nawet gdy mówiono, że jest w ogromnym konflikcie z Tomaszem Gollobem. Pierwsze co zrobiłem, to doprowadziłem do rozmowy tych dwóch zawodników, na żywo w telewizji publicznej. Przed rozmowom ustaliłem z nimi i mam na to świadków, że liderem jest Tomasz Gollob. Na antenie Pedersen zwracał się z szacunkiem do Golloba, jako do kapitana.  

I ta rozmowa wystarczyła?

Jako prezes klubu starałem się prowadzić politykę, która nie pozwalała wyróżniać Nickiego spośród innych zawodników. Nie można za bardzo go hołubić. On musi znać swoje miejsce w szeregu i wtedy Nicki Pedersen robi dla druzyny bardzo dobry wynik.

Dlaczego zatem za Pedersenem ciągnie się opinia indywidualisty? Zawodnika, który nie wpasowuje się w zespół i otoczenie?

Prezesi popełniają jeden podstawowy błąd w przypadku Pedersena. I część trenerów też to robi. Za bardzo go hołubią. Ja rozumiem, że to jest trzykrotny mistrz świata, ale nie wolno go faworyzować, bo wtedy mu rosną rogi.